ไฟไหม้ ใกล้บ้าน
posted on 12 Jun 2008 13:50 by soifaaเมื่อคืน นี้เวลา 01.10 น. เกิดเหตุการณ์ไฟไหม้อาคารไม้ของโรงเรียน
ซึ่งสถานที่เกิดเหตุอยู่ห่างจากหลังบ้านไป ไม่ถึง 50 ม.!!!!!
มีเพียงบ้านหลังใหญ่ ที่อยู่ด้านหลังบ้านกั้นไว้ สามารถมองเห็นไฟที่ลุกกระพือได้จากหน้าต่างห้อง
มันใกล้มาก!!!!
ขณะเกิดเหตุ ข้าพเจ้ายังไม่นอน ยังเปิดคอมฯ และทำงานอยู่ ได้ยินเสียงรถหวอดังนานผิดปกติ
และเสียงคุณป้าแถวบ้านที่ออกมาแล้วจากบ้าน โวยวายว่าไฟไหม้โรงเรียน
ข้าพเจ้ารีบเปิดประตูมาดูชาวบ้าน และวิ่งขึ้นข้างบนไปปลุกน้าสาว และไปดูที่หน้าต่าง
ก็เห็นไฟไหม้ ไฟโหมกระพืออย่างหนัก ไฟ! ไฟ! ไฟ! ไฟ! ไฟ!
และที่สำคัญมันอยู่ใกล้มาก ตกใจมาก ตกใจจริงๆ มันน่ากลัวมาก
แต่ก็ตั้งสติได้ และวิ่งไปเก็บเอกสารสำคัญใส่กระเป๋าเป้เตรียมวิ่ง (ตามที่แม่เคยสั่งไว้ว่า
ถ้าไฟไหม้ให้หยิบเอกสารก่อนอย่างอื่นไว้ทีหลัง) ดึงปลั๊กทุกสิ่งอย่างออก
ตอนดึงไม่รู้ว่าดึงทำไม รู้แต่ว่าจะต้องดึงออก
คนในซอยก็เรียกให้ออกมาข้างนอก
ทุกคนออกมาจากบ้านกันหมด และสักพัก ไฟฟ้าก็ดับ
มืดสนิท........มีเพียงแสงไฟสีส้มที่ยังโหมกระหน่ำ ที่ทุกคนพยายามให้มันสงบลงให้เร็วที่สุด
เพราะบริเวณนั้นเป็นชุมชนและเป็นบ้านไม้
ความรู้สึก ณ ตอนนั้น ใจหาย หายไปเลยจริงๆ ไม่รู้จะทำอะไร ไม่รู้จะเก็บอะไร ไม่รู้จะเอาอะไรไปบ้างนอกจากเอกสาร
แล้วบ้านละ ห่วงบ้านที่สุด กลัวที่สุด ยกมือไหว้พระท่วมหัว ขออย่าให้เกิดอะไรที่ร้ายแรงเลย
น้ำตาจะไหล ไม่เคยได้รับรู้ว่า ไฟไหม้ มันน่ากลัวขนาดนี้ แม้ว่ามันยังมาไม่ถึง มันก็ใจหายไปแล้ว
กดโทรศัพท์หาแม่ ก็มือสั่น กด 191 ทั้งที่หวอมาแล้ว พยายามหาเบอร์ร่วมด้วยช่วยกัน
ขอให้คนมาช่วยกันดับไปให้มากที่สุด ใครก็ได้ช่วยกันมาดับไฟกันเยอะๆเถอะ
เหมือนว่าตัวเองจะประคองสติได้ แต่ก็ยังสั่นๆอยู่ ทั้งมือไม้และร่างกาย
ความรู้สึกถึงการไม่มีที่อยู่ มันวูบมาในสมอง และตื้อ ไปหมด
แต่ก็ยังโชคดี คุณพระคุณเจ้า ช่วยไว้ (และเจ้าหน้าที่ก็ช่วย) ไฟที่ลุกไหม้จึงค่อยๆมอดลง เมื่อเวลา 02.20 น.
เหลือเพียงควันที่ขาวคละคลุ้ง และก็กลายเป็นควันดำๆจางหายไป
โชคดีเหลือเกิน.....
หากไม่ได้เจอกับตัว ก็คงไม่รู้สึกถึงขนาดนี้
แค่รู้สึกว่าจะไม่มีบ้าน มันเศร้ามากจริงๆ
แล้วคนที่ไม่มีบ้านจริงๆละ คงเศร้ากว่าเป็นล้านๆเท่า
ไฟฟ้า ระวังไว้ให้ดีนะคะ ดูแลให้ดีดี
เมื่อเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉินก็ควรตั้งสติให้ดี ให้ดีกว่าเรานะคะ
อย่าลืมเก็บเอกสารสำคัญด้วย